Ócáid shuimiúil

Bhí mé ag ócáid ealaíne fhíorshuimiúil sa Chultúrlann i mBéal Feirste an tseachtain seo caite. Agallamh poiblí leis an fhile Louis de Paor a bhí ann, sórt Desert Island Discs ar dhóigh, mar roghnaigh de Paor cúpla píosa ceoil a thaitníonn leis agus labhair sé fúthu mar aon lena shaol mar scríbhneoir.
Deis a bhí ann don scríbhneoir labhairt go ginearálta faoi cheird na filíochta agus faoi na fáthanna a scríobhann sé. Agus ar ndóigh faoi na rudaí atá sé ag iarraidh a dhéanamh leis na fhilíocht.
Agus deis a bhí ann don lucht éisteachta aithne a chur ar an duine taobh thiar den scríbhneoireacht.
Sílim go spreagfaidh ócáidí mar seo daoine le níos mó de shaothar an scríbhneora a léamh, go dtuigfidh siad níos fearr é agus go mbainfidh siad níos mó taitnimh as a chuid leabhar de bharr an eolais atá acu anois ar chúlra an scríbhneora.
Dónall Mac Giolla Chóill ón pharóiste seo a bhí ag cur na gceisteanna ar de Paor, agus bhí sé iontach maith chuige: lig sé don fhile é féin caint gan cur isteach air rómhinic agus chuir sé na ceisteanna a chuirfeadh gnáthdhuine in ionad plé dhomhain chasta faoin litríocht a chur ar bun.
Bá é an t-agallamh le Louis de Paor an chéad cheann i sraith.
Bí ag amharc amach don chéad cheann eile agus déan iarracht freastal air.
Cluinim fosta go raibh an Dónall céanna ag damhsa le háthas ag Spraoi, ócáid cheoil a reachtáil na Gaeil Óga, níos moille an oíche chéanna, ach níl agam ach scéal scéil air sin.